یکشنبه 1386/07/15
فضای انتخاباتی همه جا
این موضوع مختص به دوره و جناح خاصی نیست و در همه دوره ها وجود داره. حدود سه هفته که درگیر لایحه اصل ۴۴ در مجلس که به واسطه آن قرار است که بخش خصوصی در کشور رونق بگیره بودم یک روز که کارم زودتر تمام شد رفتم توی راهروهای مجلس شاید خبری و مصاحبه ای بگیرم. وقت نماز بود و خیلی از نماینده ها رفته بودند نماز ... ایستاده بودم با بچه ها داشتیم صحبت میکردم که یکی از نماینده هایی تا که تا حالا ندیده بودمش آمد جلو گفت درباره موضوع ......میخواهم صحبت کنم و نامه ای را که به وزارت نفت و سازمان محیط زیست نوشته بود را به من نشان داد. موضوع خوب و جالبی بود و گفت که دوست دارد در خبرگزاری فارس منتشر بشود به او گفتم من اولین بار است که شما را می بینم و فکر نمیکردم شما اینقدر نسبت به این مسائل حساس باشید ما بارها در این باره در خبرگزاری خبر و گزارش کار کردیم اما کوچکترین واکنشی نداشته و من تعجب میکنم که چرا حالا آمدید ؟ خلاصه به او گفتم حاضر نیستم مصاحبه اش را بگیرم و دلیل داشتم. به نظرم آمد کسی که در پایان دوره دنبال خبرنگار باشه پیداست که زمان انتخابات را درک کرده و میخواد بگه من هم بودم.... اما انصافا از یک طرف تعداد اندکی نماینده هستند که تو هر دوره ای پیدا میشن که واقعا تلاش میکنند که بعضی از آنها هم به ثمر میشینه. اما نماینده هایی هم هستند که تمام افتخارشان این است که از مجلس حقوق نمیگیرن که یکبار به یکی از آنها گفتم حقوق بگیرید نوش جانتان، اما تکلیف مشکلات مردم چی میشه.
از حالا فضای شهرها و روستاها انتخاباتی شده و هر کس به طریقی خودش رو تکلیف کرده تا وعده بده بعد هم بیاد تو مجلس نطق کنه که آقا کی گفته من میتونم جاده بسازم، وام بدم و.....من نماینده ام و کارم........
این روزها هم که سفره های افطار اینقدر تبلیغاتی و زیاده که میشه براش مسابقه گذاشت.
اگه فرصت کنم داستان جالبی را از این مسابقه افطاری تبلیغاتی در شیراز خواهم نوشت.
خدایا آگاهی و شناختمان را بیشتر کن.
