مرخصی من هم تموم شد وهمزمان با فصل زمستون میرم محل کار جدیدم  و یه

جور دیگه کارم را شروع می کنم . یه ماهی است دیگه فارس نمیرم اما قراره با

فارس به شکل دیگری همکاری کنم.

 همه دوستانم از تغییر وضعیت کاریم خوشحال شدند و تقریبا هیچ کس نبود که بگه

کارت اشتباه بود .

 فعلا که فصل انتخابات ریاست جمهوریه و همه دارن تو این زمینه  فعالیت می کنند قراره

من هم تو یکی از واحدهای زیرمجموعه صدا و سیما کار کنم البته دیگه رسما شدم

کارمند صدا و سیما. البته زیاد دوست ندارم تو این سازمان باشم و همینطور تو جاهای

دیگه کار کنم و با لطفی که شخص آقای ضرغامی به من داشت این مسیر برام فراهم شد تا

یه جای دیگه کار کنم.

حالا سیاست هایی تبیین شده که  بر اساس آن فعالیت خواهیم کرد و این هم میدان جدید.

البته یه برنامه دیگه هم دارم که تو یه فرصت دیگه اونومیگم چون هنوز نهایی نشده.

چند روز بود که می خواستم درباره جلسه ای که علی لاریجانی تشکیل داد بنویسم فرصت

نمی کردم اما به نظر میاد  لاریجانی با شتابی که گرفته تو سر خودش به چیزهایی فکر میکنه

و میخواد اونا رو عملی کنه اما فقط باید گفت این دولت وحدت ملی نیست که لاریجانی به اون فکر میکنه

مگر خدای ناکرده انقلاب دچار بحران شده به کشور حمله شده یا خارجی ها اومدند و دارن غارت میکنن که بخواهیم دولت وحدت ملی تشکیل بدیم.

به نظر من کشور فقط دچار ضعف مدیریت شده که قابل حل است.

عدم حضور احمدی نژاد  در جلسه روز مجلس هم نشون داد هنوز روی یه سری حرفاش مردونه ایستاده

و میگه مخالفم و دیگه رفتاری منافقانه نداره. آقای لاریجانی یادتون رفته فیلم هویت می ساختید و

شوی مسافران برلین را پخش میکردین حالا چطور شده اونا رو به دعوت ملی فرا میخونید .

 گفتم شاید خواب دیدید به کشور حمله شده  و یا قدرت را دارن بین بیگانه ها تقسیم میکنن عقب موندین.

اینجا عراق و افغانستان نیست که با دولت ملی و آشتی ملی ....از این چیزا بخواهیم ایده بدیم.

اینجا ایران است که امام همه را به وحدت کلمه جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد

دعوت کرد. چی شده که نگران شدین؟ رسیدن به  ساختمان ریاست جمهوری یا واقعا دلسوزی برای نظام و انقلاب و شهدا شما را به این فکر انداخت.

به نظر میاد  شما در این مدت مجلس راهبردی را پیش رو گرفتید که خود پیش از این در مواجهه با چنین

راهبردی مخالفتی سرسختانه داشتید این تغییر موضع ناشی از چیست؟

من هم سرود ترا خواهم خواند

بهار را زمزمه کن....

این روزها در مرخصی به سر میبرم و مثلا آمدم استراحت کنم

اما انگار به ما استراحت نیامده و توان خاموشی این مزاحم آرامش

یعنی تلفن همراه نیست.

ناگفته هایی دارم که به زودی خواهم نوشت.

۱۵ آذر هم سالروز شهادت شهدای رسانه در سقوط هواپیما ست.

باز دلم می گیرد و اشکی و دیگر هیچ....

برمیگردم